Zoeken
Praktijkvoorbeeld
11 september 2019

Polariserende uitspraken monden uit in conflict. Wat doe je als leraar?

Soms kan het behandelen van een bepaald onderwerp tijdens de les al genoeg zijn om polariserende uitspraken te ontlokken aan een leerling. Wanneer medestudenten zich daardoor persoonlijk aangevallen voelen, mondt zo een situatie al gauw uit in een conflict. Als leraar is het dan belangrijk in het midden te blijven en zonder oordeel beide kanten aan het woord te laten. Een voorbeeld.

Tijdens de les zit een student de hele tijd zenuwachtig en opgefokt heen en weer te schuiven. Op het moment dat de leerkracht een overzicht geeft van de verschillende culturele achtergronden van de inwoners in Brussel, schiet de student uit: ‘Hoe lang gaan we onze ogen nog sluiten! Marokkanen willen helemaal niet integreren, ze hebben geen respect voor ons, en al zeker niet voor vrouwen’.

Een meisje met Marokkaanse roots smijt haar pen op de grond en roept: ‘Ik ben het beu om altijd maar beschuldigd te worden’.

Verwijten vliegen heen en weer. De ‘ander’ wordt daarbij steeds met ‘jullie’ aangesproken. De toon wordt steeds grover, en uiteindelijk rennen beide leerlingen woedend uit de klas.

Toen de rust was teruggekeerd, gaf de leerkracht ruimte aan beide studenten om hun verhaal te vertellen. De afspraak was dat beide hun verhaal konden doen en dat er niet geoordeeld zou worden. De jongen kwam met een persoonlijk verhaal: ‘Dit weekend werd mijn vriendin aan Brussel-Noord lastiggevallen door een groepje jongeren.’ Het meisje vertelde ook enkele anekdotes uit haar persoonlijk leven waaruit bleek dat ze al erg vaak werd vernederd omwille van haar afkomst.

Uit: Kijkwijzer Democratische Dialoog
Lees hier de volledige kijkwijzer