Zoeken
Praktijkvoorbeeld
09 september 2019

Uitsluiting leerling met epilepsie van schoolreis

Als school slaag je er niet altijd in een dialoog met ouders op gang te brengen. De posities verharden en de gesprekken lopen helemaal vast. Dit kan soms uitmonden in heel gepolariseerde situaties waarbij een conflict op de loer ligt.

Chris Wyns, pedagogisch begeleider bij het Katholiek Onderwijs Vlaanderen, vertelt ons over zo’n potentieel escalerende situatie: ‘In dit geval ging het over een meerdaagse uitstap naar Barcelona. De school wilde niet dat één van de leerlingen zou deelnemen omwille van vrij ernstige epilepsieproblematiek.’ De jongen en zijn ouders eisen dat de school op de beslissing terugkomt, maar de directie houdt voet bij stuk. De betrokken partijen rijden zich helemaal vast.

Wyns: ‘We zijn dan samen met een aantal nieuwe partners rond de tafel gaan zitten, samen met de directie, de ouders en de leerling. We zijn toen helemaal van voren af aan begonnen: wat is de vraag, wat is ieders wens, wat zijn de behoeften? Toen we ook naar de leerling luisterden, kwam er een problematiek van pesten bovendrijven’.

Wat in dit voorbeeld opvalt is dat je steeds bereid moet zijn om terug rond de tafel te gaan zitten.

Chris Wyns, pedagogisch begeleider Katholiek Onderwijs Vlaanderen

Nu ieders behoeften in kaart waren gebracht, ging men samen met de externe begeleiders aan de slag. Zij besloten ook een ‘middengroep’ te betrekken bij het verhaal, vertelt Weyns: ‘Men is toen met de klas van die leerling aan de slag gegaan. En uiteindelijk is de jongen wel meegegaan  naar Barcelona en is de reis op een normale manier verlopen.’

‘Wat in dit voorbeeld opvalt’, besluit Wyns, ‘is dat je steeds bereid moet zijn om terug rond de tafel te gaan zitten. Maar ook dat het loont om andere partners in te zetten die helpen stappen te zetten in de zoektocht naar een oplossing die voor iedereen acceptabel is.’